این کارشناس فرانسوی–ایرانی معتقد است پس از «قتلعام» مردم ایران و تهدیدهای دولت آمریکا علیه جمهوری اسلامی، «از یک نقطهی بیبازگشت عبور شده» و دیگر «امکان بازگشت به عقب وجود ندارد».
مصاحبه ۳۱ ژانویه ۲۰۲۶
«ما در یک بنبست کامل قرار داریم.» مانلی میرخان روز شنبه ۳۱ ژانویه در گفتوگو با RTL، در واکنش به تنشهای فزاینده میان ایران و ایالات متحده ـ در حالی که دونالد ترامپ اعلام کرده تهران خواهان «دستیابی به توافق» است ـ گفت: «هیچ راه خروجی جز مداخلهی نظامی وجود ندارد.»
او در ادامه افزود: «البته شکل این مداخله و اهداف آن مطرح است و همه گزینهها روی میز است. نقش کشورهای منطقه هم مهم است؛ کشورهایی که در ابتدا بهشدت مخالف حملات آمریکا بودند. اما دیروز شاهد سفر وزیر امور خارجه عربستان سعودی به آمریکا و حمایت او از لزوم حمله بودیم. دیگر امکان بازگشت وجود ندارد. بهنظر من، ما واقعاً از یک نقطهی عطف عبور کردهایم. بیش از حد در یکی از دو جبهه پیش رفتهایم.»
«پرونده هستهای برای رژیم ایران کاملاً هویتی است»
رئیسجمهور آمریکا روز جمعه اعلام کرد که ایران «میخواهد به توافق برسد» و ضربالاجلی برای تهران تعیین کرده، بدون آنکه مدت آن را مشخص کند. دونالد ترامپ روز پنجشنبه گفته بود امیدوار است مجبور به حمله به ایران نشود، اما هشدار داده بود که «زمان محدود است».
اما بهگفتهی مانلی میرحان : «پرونده هستهای برای رژیم ایران کاملاً هویتی است. اگر در موضوع هستهای عقبنشینی کنند، حکم مرگ خود را امضا کردهاند. هیچکس تصور نمیکند که مذاکرهای واقعی ممکن باشد؛ حتی اگر پیش از قتلعام رخداده میشد چنین چیزی را تصور کرد.»
او تأکید میکند که امروز ایران در «وضعیت شوک غیرقابل انکار» قرار دارد؛ در حالی که سازمانهای غیردولتی از احتمال دهها هزار کشته سخن میگویند و روند ثبت آمار قربانیان بهدلیل محدودیتهای ارتباطی پس از خیزش مردمی، با موانع جدی روبهروست.
«اطلاعات بهصورت بسیار پراکنده به ما میرسد»، مانلی میرخان توضیح میدهد؛ کسی که همزمان از بنیانگذاران یک انجمن حمایت از مردم ایران نیز هست.
«مردم داخل ایران به ما میگویند آنچه در جریان است بسیار فراتر از تصور ماست. ما به ارقام واقعی دسترسی نداریم، چون روایتهایی که از داخل میآید، تصاویر دیدهشده و ابعاد قتلعام، بیسابقه است.»
او ادامه میدهد:
«سؤالات بسیار مشروعی هم مطرح میشود: اجساد زنان کجا هستند؟ در تمام تصاویری که به دست ما میرسد، مردان دیده میشوند. زنان کجا هستند؟ کودکان کجا هستند؟ و دو سؤال بسیار مهم دیگر: تعداد بازداشتشدگان. دهها هزار نفر هستند که هیچ خبری از آنها در دست نیست و نگرانیم که از آنها به عنوان سپر انسانی استفاده منند.» او در پایان به افزایش نگرانکنندهی «بازداشت کادرهای درمانی» اشاره میکند.

