مانلی میرخان در مقالهای که روزنامه فیگارو در تاریخ ۱۲ بهمن منتشر کرده است، تأکید میکند که اعلام «تروریستی» بودن ارتشهای اروپایی از سوی جمهوری اسلامی، اقدامی صرفاً نمادین و تبلیغاتی است و هیچ اثر واقعی، عملی یا اقتصادی بههمراه ندارد. بهگفتهی او، مبادلات اقتصادی اروپا با ایران اساساً موضوع این تصمیم نیست؛ چراکه حجم این مبادلات طی سالهای گذشته عملاً به حداقل رسیده و به چند قلم کالای صرفاً بشردوستانه محدود شده است.
در مقابل، مقاله تصریح میکند که تصمیم اتحادیه اروپا برای قرار دادن سپاه تروریستی پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمانهای تروریستی، تصمیمی هدفمند و ساختاری است که مستقیماً قلب نظام مالی و اقتصادی رژیم را نشانه میگیرد. مسدودسازی داراییها، قطع دسترسی به منابع مالی و جلوگیری از فعالیت شبکههای اقتصادی وابسته به سپاه، ستون فقرات این اقدام را تشکیل میدهد و تأثیری واقعی و ملموس بر توان عملیاتی رژیم دارد.
در ادامه، به نقل از مانلی میرخان آمده است که واکنش تهران بخشی از یک جنگ روایتهاست. جمهوری اسلامی میکوشد با همتراز نشاندادن سپاه با یک ارتش ملی متعارف، این واقعیت را پنهان کند که سپاه نه یک نیروی نظامی کلاسیک، بلکه یک ساختار ایدئولوژیک و یک «دولت در دولت» است. مقاله تأکید میکند که از منظر حقوقی و سیاسی، تصمیم اروپا سپاه را در همان سطح گروههای تروریستیای چون حماس و حزبالله قرار میدهد؛ گروههایی که نه بهعنوان ارتش، بلکه بهعنوان ابزار خشونت سازمانیافته و بیثباتسازی منطقهای شناخته میشوند.
مانلی میرخان همچنین توضیح میدهد که اقدام جمهوری اسلامی در واکنش به این تصمیم، حامل پیامی سیاسی به متحدان رژیم ـ بهویژه روسیه در چارچوب تقابلش با اروپا ـ و همزمان تلاشی برای بسیج افکار عمومی حامیان نظام در داخل و خارج از کشور است؛ تلاشی که بیش از هر چیز برای مصرف داخلی و بازتولید روایت «محاصره» طراحی شده است.
در بخش پایانی، مانلی میرخان یادآور میشود که بخش بزرگی از مردم ایران خواهان قطع کامل روابط اروپا با جمهوری اسلامی هستند؛ هرچند برخی کشورهای اروپایی، از جمله فرانسه، بهدلیل محدودیتهای عینی ـ بهویژه مسئله گروگانها ـ در مقطع کنونی با ملاحظات جدی در مسیر این گسست مواجهاند.